KONTRAPUNKT ŽIVOTA – Filmovi sa XXVII Međunarodnog festivala etnološkog filma


Trodnevni festival etnološkog filma ove godine nazvan „Kontrapunkt života“ po čuvenom romanu Oldousa Hakslija pokušava da kroz samo tri filma prikaže svu složenost i kontradiktornost današnjeg života i širok dijapazon tema kojima se bavi savremena antropologija. Festival se održava od 26. do 28. decembra u predivnom izložbenom prostoru Gradskog muzeja Subotica posvećenom zaostavštini Oskara Vojnića.

Program

Sreda, 26. decembar 19h – Kako sam postao ono što sam bio (Južna Koreja, 2018.) 95′
Padmi Angdu se čitav svet okrenuo naglavačke kada je izbačen iz manastira u kom je živeo. Iako ga u Ladaku smatraju živim Budom, jedino što ga drži jeste bezrezervna ljubav njegovog učtelja. Sa ulaskom u adolescentsko doba, velika očekivanja zajednice vode mladog Rimbočea u pobunu. Nakon godina provedenih u uzaludnom čekanju da se pojave njegovi učenici sa Tibeta, u potrazi za odgovorom, Ramboće, na pragu adolescencije, i njegov ostareli učitelj otiskuju se na epski put ka Tibetu.

Četvrtak, 27. decembar 19h – Pani: Žene, droga i Katmandu (Tajland, Španija 2017.) 87′
Uprkos činjenici da se zavisnost od droge kod žena u Nepalu smatra tabu temom, šest hrabrih žena otvoreno govori o borbi da se izleče od zavisnosti, suočavajući se, istovremeno, sa izazovima koje nosi život otpadnika u Katmanduu: siromaštvom, dilerima droge, preživljavanjem zahvaljujući seksualnom radu, korumpiranim policajcima i diskriminacijom. Odbačene od društva, one se oslanjaju na sebe i pomažu jedna drugoj kako bi preživele. Neke žene uspevaju da se otisnu na težak put izlečenja, dok druge ostaju, nesposobne da pobegnu od muka koje nosi zavisnost. Svojom jedinstvenom i retkom perspektivom, film izaziva empatiju, razumevanje i saosećanje za žene koje pate od zavisnosti u Nepalu.

Petak, 28. decembar 19h – Idemo na jug (Kanada, 2018.) 104′
Idemo na jug je drugi deo tetralogije u kojoj Dominik Ganjon istražuje strane sveta interneta u eri postistine. Dosledan svom kredu – bioskopu bez kamere, materijal za film nalazi u svetu jutjubera. Poigravajući se sa apsurdnom teorijom savremenih gurua da je Zemlja ravna ploča, kreće na putovanje od pola Zemlje, koja je u obliku diska, do Tropske zone, hladnih mora načičkanih lednicima, i dalje, u svemir! Oni sa kojima se susreće dele svoju istinu sa nama, stvarajući mahniti mozaik – u kom jednaku pažnju zavređuju spiskovi za kupovinu, intimni izlivi i teorije zavere, vrtoglave slike zemlje viđene sa svemirske stanice, lagani praznični filmovi, seksualni turizam i tropske kataklizme izazvane klimatskim promenama – odnosno hipnotišuću eho-komoru u kojoj je sve povezano … jer sve je istinito na internetu. Za razliku od novinarske prakse proveravanja činjenica, autor konstruiše, iz sopstvene subjektivnosti, ideju o Jugu, kao što je u filmu o severu konstruisao ideju o severu.

1918. – poslednja austrougarska godina u Subotici


U četvrtak 20. decembra 2018. godine sa početkom u 19 sati u Gradskom muzeju u Subotici istoričar Mirko Grlica održaće predavanje1918. – poslednja austrougarska godina u Subotici.

Poslednja godina Prvog svetskog rata pokazala je svu složenost društvenog trenutka jedne gradske sredine u okviru države pred njeno urušavanje i odlazak sa istorijske scene. Za razliku od brojnih ovogodišnjih pokušaja da se za potrebe jeftinog političkog trenutka izvrši revizija istorije i sve svede na pažljivo birane i poželjne činjenice, namera ovog predavanja je da pokaže svu kompleksnost izuzetno burnih događanja. Od pokušaja političkih elita grada i Mađarske da točak istorije zadrže na kursu prethodnih decenija, do neprepoznavanja poruka koje su nosili ženski (feministički) i levičarski (radnički) pokreti, predavanje će skrenuti pažnju i na veliku nesposobnost vlasti u rešavanju svakodnevnih egtistencijalnih problema građana, kao i na neviđenu anarhiju u formi svakovrsnih pljačkaških pohoda na nezaštićene građane. Kada se svemu dodaju posledice pandemije španske groznice, dobijamo okvir u kome je krajem godine realizovana ideja jugoslovenske države.

Đorđe Bošan


Datum otvaranje: 13. decembar 2018., 18 sati
Mesto: Sala za tematske izložbe, prizemlje
Autori izložbe i kataloga: dr Olga K. Ninkov i Ljubica Vuković Dulić
Izložba je otvorena do 31. maja 2019.

Slikar i profesor Đorđe Bošan rođen je u Subotici 1918, u porodici Samuela i Ele Bošan. Bio je učenik subotičke gimnazije i karikaturista subotičkog satiričnog lista „Grimasz“. Završio je Akademiju likovnih umetnosti u Beogradu 1946, a potom specijalne tečajeve u klasi Ljube Babića u Zagrebu i Marka Čelebonovića u Beogradu. Bio je član ULUS-a, i jedan od članova osnivača grupe „Samostalni“ i „Beogradske grupe“. Kao profesor Akademije likovnih umetnosti u Beogradu, tokom svog profesorsko-pedagoškog rada za predmet slikarstvo, od 1949. do 1978, učestvuje u značajnim likovnim zbivanjima i u konstituisanju rada ove visokoobrazovne umetničke ustanove: 1957. je bio član Komisije za izradu prvog Statuta Akademije. „Svoju profesorsku ulogu shvatao je kao delovanje tumača i podstrekača opšteg kulturnog uzdizanja, a ne samo kao prenosioca tehničkih znanja ili, daleko bilo od pomisli, kao primer za stilsko ugledanje.“ (Aleksa Čelebonović)

Đorđe Bošan je dobitnik više nagarda, kao npr. Umetničke kolonija Ečka i Forumove nagrade. Preminuo je u Beogradu 1984, nakon čega je dr Nada Bošan je 1987. poklonila dvadeset i šest njegovih slika Gradskom muzeju Subotica i tako osnovala u rodnom gradu slikara Poklon zbirku Đorđe Bošan. Osim svojim poreklom, Đorđe Bošan je za Suboticu višestruko vezan i svojim profesionalnim angažmanom, ponajpre slikarskim, odnosno izložbenim. Tako je u Subotici izlagao već 1938. godine na Izložbi mladih umetnika jugoslovenskih Mađara, tada već kao student beogradske Umetničke akademije. Članovi porodice Bošan u Subotici su imali važnu ulogu u razvoju šaha, te u reolucionarnom i cionističkom pokretu, kao i na polju umetnosti u periodu između dva svetska rata. Mnogi iz porodice su postali žrtva holokausta. Upoznajući korene i početke delatnosti Đorđa Bošana, možemo izvršiti revalorizaciju njegove umetnosti i povezati je kako sa ličnom istorijom umetnika tako i sa aktuelnim dešavanjima umetnosti i politike vremena u kome je živeo. Izložbu prati katalog sa studijom dr Olge K. Ninkov ĐORĐE BOŠAN I SUBOTICA, te studijom Ljubice Vuković Dulić ĐORĐE BOŠAN – STUDENT I PROFESOR AKADEMIJE. Među celine kataloga, uključen je i popis radova Đorđa Bošana u javnim zbirkama, od kojih su ovom prilikom izložena dela iz Gradskog muzeja u Bečeju, Gradskog muzeja Senta, Gradskog muzeja Subotica, Jevrejskog istorijskog muzeja u Beogradu, Muzeja savremene umetnosti u Beogradu, Savremene galerija Subotica i Savremene galerija Zrenjanin.

„Nedostaje nam njegova okrepljujuća duhovita i britka, oštra reč, kojom je, ako smem tako da se izrazim, neumorno lupao po nekim glupim obmanama, razbijao iluzije, širio horizonte, kritikovao sve oko sebe … Umelo je to i da zaboli, ali i da ponese!” (Magda Simin Bošan)